گیاه آویشن باغی با نام علمی “Thymus vulgaris” گیاهی چند‌ساله و بومی برخی کشورهای اروپایی و آسیایی است. این عصاره از پیکر رویشی گیاه آویشن باغی تهیه شده است. گیاه مذکور دارای اثرات ضد التهابی، آنتی اکسیدان، آنتی باکتریال، آنتی ویروس و ضد قارچ است. علاوه بر این، مواد مؤثر موجود در این گیاه، خلط آور بوده و در بهبود اسپاسم، برونشیت و سرفه بسیار مؤثر است. این گیاه بومی ایران نبوده و بذر آن برای اولین بار در سال ۱۳۷۳ توسط زنده یاد دکتر رضا امیدبیگی، مدیر تحقیق و توسعه شرکت دارویی زردبند در ایران کشت گردید. هم اکنون این گیاه بصورت انبوه در مزارع شرکت دارویی زردبند کشت و فرآوری می‌گردد. مکانیسم اثر: اثر ضد سرفه مطالعات نشان داده تیمول و کارواکرول و بعضی از انواع فلاونوئیدهای گیاه آویشن با ایجاد خاصیت ضد اسپاسم عضلانی در مجاری هوایی باعث بهبود سرفه در عفونت مجاری هوایی فوقانی می¬شود. اثر خلط آور اثر خلط آوری آویشن بیشتر ناشی از ترکیبات فرار موجود در این گیاه است که با تحریک حرکت مژک‌های بخش فوقانی دستگاه تنفسی و افزایش ترشح از مجاری هوایی به خروج ترشحات کمک می‌نماید. خاصیت ضد میکروبی گیاه آویشن اثرات آنتی‌باکتریال روی باکتری‌هایی مثل Streptococcus pneumonia ، اثرات ضد قارچی روی کاندیدا آلبیکنز Candida albicans و اثرات ضد ویروسی روی ویروس‌هایی مثل آنفلوانزای A و ویروس سینسیشیال تنفسی Respiratory syncytial virus دارد.
