اغلب مادران در طی دوران شیردهی علائمی نظیر ترک خوردگی و شقاق سینه، سوزش و درد را تجربه می نمایند. مکیدن متناوب سینه ها توسط شیرخوار و استفاده مکرر از مواد شوینده و صابون ها و همچنین عدم استفاده از ترکیبات مرطوب کننده و نرم کننده در ایجاد و تشدید علائم فوق مؤثر است. ترکیبات مؤثر موجود در این فرآورده که برای نخستین بار در ایران توسط لابراتوار پارس حیان تولید گردیده است، با نفوذ در لایه شاخی اپیدرم سبب حفظ و تأمین رطوبت مورد نیاز پوست سینه گردیده و به بهبودی ترک ها و شقاق های سینه کمک شایانی می نمایند. سایر ویژگی ها و مواد مؤثر: کرم شقاق سینه هیدرودرم فاقد لانولین، اسانس، رنگ و مواد نگهدارنده بوده و به علت دارا بودن روغن های گیاهی خوراکی در فرمول خود احتمال ایجاد آلرژی و اثرات سوء دیگر بر مادر و شیرخوار را از بین می برد. لوپئول: ماده لوپئول که در عصاره دانه گیاه Lipinus Albus موجود است نقش آنتی اکسیدانی خود را توسط بازسازی آنزیم های موجود در پوست ایفا می کند. فیتیک اسید موجود در این گیاه یک بازدارنده قوی در برابر اکسید کننده های رادیکالی هیدروکسیلی مضر می باشد. اسیدهای آمینه و پروتئین های موجود در عصاره این گیاه نیز سبب ایجاد خواص نرم کنندگی و مرطوب کنندگی می شوند که در درمان شقاق سینه بسیار مؤثر هستند. شی باتر: این روغن سرشار از ویتامین های A و E بوده و علاوه بر خاصیت مرطوب کنندگی دارای خواص التیام بخشی و ترمیم کنندگی نیز می باشد. روغن دانه انگور: این روغن بسیار سبک از فشردن دانه های انگور (Vitis Vinifera) به دست آمده و به راحتی توسط پوست جذب می گردد. این روغن دارای درصد بالایی از اسید لینولئیک بوده که از اسیدهای چرب ضروری مورد نیاز پوست و غشاء سلولی می باشد. خواص احیاء کنندگی و بازسازی کنندگی و همچنین خاصیت مرطوب کنندگی آن در بهبود شقاق سینه بسیار مؤثر هستند. کره کاکائو: این ماده که از دانه های گیاه کاکائو به دست می آید یک نرم کننده قوی می باشد که موجب تقویت و بهبود شرایط پوست های خشک می گردد. آنتی اکسیدان های طبیعی موجود در این روغن سبب ایجاد یک لایه مقاوم در برابر اثرات مخرب محیطی بر روی پوست می شود و با دارا بودن قابلیت جذب سریع توسط پوست به درمان شقاق سینه کمک شایانی می نماید. گلیسیرین: مرطوب کننده سازگار با پوست می باشد که با جذب آب بر روی پوست اثر خود را اعمال نموده و سبب لطافت و نرمی آن می گردد. این ماده با ایجاد توازن در میزان آب موجود در ماتریکس بین سلولی موجب پایداری ساختار پوست شده و بهبود عملکرد سایر چربی های مفید موجود در پوست را نیز سبب می شود.
