آثار فارماکولوژی و مکانیسم اثر: عصاره علف چای دارای آثار متعددی می باشد که اثر بخشی آنها از طریق تجارب ازمایشگاهی و بالینی به اثبات رسیده است. - اثر ضد افسردگی : در میان فرضیه های موجود در مورد افسردگی, فرضیه آمین های داخلی مغز به بهترین وجه مورد پذیرش قرار گرفته است. طبق این فرضیه افسردگی ناشی از کمبود اعمال آمین های مغزی مانند سروتونین, کاتکولامین ها و دوپامین می باشد. این میانجی های شیمیائی در نورون های مغزی در گرانول ها ذخیره می شوند. بعد از تحریک نورون ها این میانجی های شیمیائی به داخل گره های عصبی آزاد می شوند. اغلب داروهای ضد افسردگی این آمین ها را در هسته های مغزی یا از طریق مهار برگشت نورونی و یا از طریق مهار آنزیم های متابولیزه کننده (MAO) افزایش می دهند. در مطالعات متعددی نشان داده شده است که هایپریسین موجود در عصاره گیاه علف چای انواع ایزوآنزیم های A و B آنزیم منوآمین اکسید از (MAO) را مهار می نماید. در نتیجه این اثر میزان واسطه های شیمیائی سروتونین، نور اپی نفرین و دوپامین در هسته های مغزی افزایش یافته و موجب بهتر شدن خلق و برطرف شدن افسردگی می شود. بعدا معلوم شد که علاوه بر هایپریسین, فلاونوئیدهای موجود در گیاه نیز موجب مهار آنزیم فوق الذکر می شوند. حداقل دو مکانیسم دیگر برای اثر ضد افسردگی گیاه علف چای پیشنهاد شده است که عبارتند از : تعدیل فعالیت اینترلوکین -۶[Interleukin-6] و وقفه برگشت سروتونین به عصب.
