آثار فارماکولوژی و مکانیسم اثر: مطالعات آزمایشگاهی بر روی حیوانات نشان داده است که گیاه سنبل الطیب دارای اثر آرامبخش بوده واین ا ثر مربوط به روغن فرار و ترکیبات والپوتریات است. افزون براین معلوم شده اســت که والرنال و اسید والرنیک از قوی ترین ترکیبات آرام بخش موجود در سنبل الطیب هستند. مطالعات بیوشیمیائی مستند نشان داده اند که اسید والرنیک سیستم آنزیمی مسئول کاتابولیسم گابا را مهار می سازد و افزایش غلظت گابا در مغز موجب بروز اثرات آرامبخش و مضعف این دارو می گردد. مطالعات بالینی مستند اثرات آرامبخش سنبل الطیب را در انسان به ثبوت رسانیده اند. اثر خواب آوری سنبل الطیب در افراد دارای خواب طبیعی و هم در افراد کم خواب ظاهر می شود. در مطالعه ای که روی ۱۰۰ بیمار به مدت دوهفته با روش بی خبری دوسویه انجام گرفته است نشان داده شده است که اثر سنبل الطیب در برطرف نمودن علائم اضطراب موثر تر از دیازپام بوده است. بر اساس مطالعات علمی بادرنجبویه دارای اثرات ضد اضطراب می باشد و موجب کاهش استرس و اختلالات فیزیولوژیکی از طریق عملکرد مستقیم بر روی سیستم عصبی مرکزی از مسیر سیستم های کولینرژِک و گابانرژیک می شود. بر اساس یافته های علمی اثرات توام سنبل الطیب و بادر نجبویه موجب ظهور اثر آرام بخش پایا و بادوامی میشود که بیماران تحت شرایط استرس روحی را آرام ساخته و خواب مطبوعی برای آن ها بوجود می آورد.
