آثار فارماکولوژی و مکانیزم اثر: عصاره انار شامل پلی فنل ها و فلاونوئیدها می باشد. پلی فنل های اصلی شامل الاژیک اسید و گلیکوزیدهای آن، پونیکالاژین، پونیکالین، فلاونوئیدهای لوتئولین، کوئرستین، کامفرول و غیره می باشند. به نظر می رسد ترکیبات فنلی از جمله الاژیک اسید و بونیکالاژین با اثرات سودمند عصاره انار بر سلامتی مرتبط باشند. این ترکیبات پلی فنلی دارای اثرات قوی آنتی اکسیدانی بوده، سیستم ایمنی بدن را تقویت نموده و اکسیداسیون LDL یا کلسترول بد را کاهش می دهند. ثابت شده است اثرات آنتی اکسیدانی قوی تری نسبت به چای سبز، کران بری و بلوبری دارد. دانشمندان معتقدند که عصاره انار ممکن است از آترواسکلروزیز جلوگیری نموده خطر حمله قلبی را رفع نماید و به تنظیم فشار خون بالا کمک نماید. عصاره انار همچنین اثرات آنتی کارسینوژنیک دارد و به نظر می رسد که سرطان های پوست، پستان، کولون و برخی دیگر را سرکوب می کند. در مطالعات پزشکی معتبر ثابت شده است که مصرف روزانه عصاره انار می تواند اثرات سودمند زیر را بر سلامتی داشته باشد: - حذف رادیکال های آزاد : عصاره انار با دارا بودن مقادیر بالای پلی فنل ها بویژه الاژیک اسید و پونیکالاژین رادیکال های آزاد و آسیب های ناشی از آن ها را خنثی می کند. - کاهش پلاک : مطالعات حیوانی نشان می دهد که با مصرف عصاره انار تشکیل پلاک در شریان ها کاهش قابل توجهی (تا ۴۴ درصد) دارد. - کاهش کلسترول : پلی فنل ها سطح LDL در سرم خون را کاهش می دهند و به طور بالقوه باعث کاهش فشار خون در انسان می شوند. - موثر در برابر سرطان پستان : نشان داده شده است که ترکیب عصاره و روغن انار به طور انتخابی سلول های سرطانی وابسته به استروژن را تخریب می کنند. دیابت: در یک مطالعه پری کلینیکی نشان داده شده است که عصاره پوست انار (۲۰۰ میلی گرم) در کاهش سطح گلوکز خون، فعالیت آلفا آمیلاز و افزایش سطح انسولین در موش های نرمال و دیابتی موثر بود. عصاره همچنین باعث کاهش موثر سطح پروکسیداسیون لیپیدها در کبد، قلب و کلیه شد که تایید کننده فعالیت آنتی اکسیدانی و ضد هایپرگلسیمی آن است. اثرات ضد دیابتی ترکیبات فنلی الاژیک اسید، گالیک اسید، گالوتانن و برخی دیگر از ترکیبات موجود در عصاره انار گزارش شده است.
